Lepiej szybko pozbądź się tego z ogrodu. Przyciąga myszy i szczury jak magnes

Ślimaki, krety i nornice – powszechni wrogowie ogrodnika

Każdy właściciel ogrodu toczy swoje prywatne, mniejsze lub większe bitwy ze szkodnikami. Wiosną i latem naszym największym utrapieniem są ślimaki, zwłaszcza te nagie, które potrafią w ciągu jednej nocy zetrzeć z powierzchni ziemi np. całą grządkę sałaty. Na różach i młodych pędach drzew owocowych pojawiają się kolonie mszyc, wysysające z roślin życiodajne soki. W trawniku swoje kopce budują krety, a tuż pod powierzchnią, w systemie korytarzy, prawdziwe spustoszenie sieją nornice i karczowniki, które z apetytem podgryzają korzenie młodych drzewek i zjadają cebulki tulipanów.

Większość z tych szkodników, choć irytująca, jest stosunkowo łatwa do opanowania, a szkody, które wyrządzają, są zazwyczaj ograniczone do konkretnych roślin. Problem staje się jednak znacznie poważniejszy, gdy w naszym bezpośrednim otoczeniu pojawią się szkodniki znacznie inteligentniejsze, bardziej zdeterminowane i nieporównywalnie groźniejsze dla naszego mienia i zdrowia – myszy i szczury.

Mysz i szczur – inteligentni niszczyciele, których trudno się pozbyć

Wielu ludzi bagatelizuje obecność "polnej myszki" w ogrodzie. To ogromny błąd. Pojawienie się gryzoni to sygnał alarmowy, który wymaga natychmiastowej reakcji.

Mysz domowa (i polna) to przede wszystkim mistrzyni prokreacji. Jedna para w sprzyjających warunkach (ciepła altana, stały dostęp do jedzenia) może w ciągu roku wydać na świat kilkaset potomków. To, co zaczyna się od jednej myszy, błyskawicznie przeradza się w trudną do opanowania plagę. Myszy niszczą wszystko. W ogrodzie wyjadają nasiona, podgryzają młode pędy i zanieczyszczają odchodami przechowywane w altanach warzywa i owoce. Prawdziwy dramat zaczyna się, gdy wejdą do budynków – przegryzają kable elektryczne (stwarzając ryzyko pożaru), niszczą izolację ze styropianu, drążą korytarze w ścianach i przenoszą groźne choroby, w tym salmonellozę.

Jeszcze większym zagrożeniem jest szczur. To jeden z najbardziej inteligentnych i przystosowawczych szkodników na świecie. W przeciwieństwie do myszy, szczury wykazują tzw. neofobię – paniczny lęk przed nowymi obiektami. To dlatego klasyczne pułapki łapkowe często na nie nie działają; potrafią omijać je przez wiele dni, aż uznają je za stały i bezpieczny element otoczenia. Szczury to też potężni niszczyciele. Ich zęby rosną przez całe życie, dlatego muszą stale gryźć, by je ścierać. Przegryzą nie tylko drewno i plastik, ale także miękki metal, a nawet beton niskiej jakości. Kopiąc swoje nory, potrafią podkopać fundamenty tarasu, chodnika czy budynku gospodarczego, prowadząc do jego osiadania. Zanieczyszczają i wyjadają karmę dla zwierząt domowych, a lista chorób, które przenoszą (w tym leptospiroza, zwana chorobą Weila), jest śmiertelnie niebezpieczna dla ludzi i zwierząt. Pozbycie się zadomowionej kolonii szczurów jest niemal niemożliwe bez pomocy profesjonalnej firmy deratyzacyjnej.

Bałagan i resztki jedzenia – tak zapraszasz szczury do domu

To właśnie jesień jest kluczowym momentem, w którym decyduje się, czy gryzonie wybiorą nasz ogród na swoją zimową kwaterę. Przyciągają je dwie rzeczy: schronienie i jedzenie [PRAWDA]. A my, przez zwykły nieporządek, dostarczamy im obu tych rzeczy w nadmiarze.

Schronienie, czyli "idealny hotel" zrobiony z bałaganu: Największym błędem jest zostawianie w ogrodzie na zimę jakichkolwiek stert i bałaganu. To, co dla nas jest "stosem do sprzątnięcia na wiosnę", dla myszy i szczurów jest pięciogwiazdkowym, ocieplanym hotelem. Rzeczy, które przyciągają je jak magnes to:

Niezgrabione sterty liści: Pod grubą warstwą opadłych liści jest ciepło, sucho i bezpiecznie. To idealne miejsce na gniazdo.

Stosy gałęzi i chrustu: Pozostawione po jesiennym cięciu drzew, tworzą labirynt korytarzy, w którym gryzonie czują się bezkarne.

Drewno opałowe składowane bezpośrednio na ziemi: Przestrzeń między polanami a wilgotną ziemią to wymarzona kryjówka. Drewno na zimę zawsze należy składować na podwyższeniu lub specjalnym stelażu.

Wszelki nieład: Stare opony, nieużywane donice, składowane pod płotem deski, worki ze śmieciami, a nawet gęste, nieprzycinane zarośla – każdy taki zakamarek to potencjalne siedlisko. Szczególną uwagę należy zwrócić na altany i domki narzędziowe – gryzonie przecisną się przez każdą szparę, by dostać się do ciepłego wnętrza.

Jedzenie, czyli "darmowa stołówka": Drugim magnesem są resztki jedzenia. Gryzonie mają doskonały węch.

Opadłe owoce: Jabłka, gruszki czy śliwki gnijące pod drzewami to dla nich prawdziwa uczta. Należy je bezwzględnie zbierać i usuwać.

Kompostownik: To największe zagrożenie. Otwarty kompostownik, do którego wrzucamy resztki chleba, gotowane warzywa, a co gorsza mięso, kości czy nabiał, to dla szczurów sygnał, że znalazły stołówkę idealną. Kompostownik musi być zamknięty, termiczny, a wrzucać do niego należy wyłącznie odpadki roślinne.

Karma dla zwierząt: Wystawianie miski z karmą dla psa lub kota na tarasie na całą noc to proszenie się o kłopoty.

Jeśli chcemy uniknąć inwazji, jesienny ogród musi być posprzątany "na błysk". Każda sterta liści, każda szpara w altanie i każde gnijące jabłko to potencjalny początek plagi, z którą będziemy walczyć całą zimę.