Tym grzybom przymrozki nie straszne. Nawet w listopadzie zbierzesz cały koszyk
Pierwsze przymrozki nie muszą oznaczać końca grzybobrania. W polskich lasach wciąż można znaleźć gatunki, którym niestraszne są niższe temperatury. Niektóre pojawiają się nawet w listopadzie i grudniu, kiedy większość grzybiarzy dawno zakończyła już sezon. Co ciekawe, można wykorzystać je na kilka sposobów – od marynowania po smażenie i suszenie.
Warto pamiętać, że rozpoznawanie grzybów wymaga ostrożności. Nie należy zbierać egzemplarzy, co do których nie mamy pewności.
Czy po pierwszych przymrozkach grzyby nadal rosną?
Spadek temperatury nie oznacza, że wszystkie grzyby przestają pojawiać się w lesie. Wiele zależy od intensywności ochłodzenia i warunków panujących przy gruncie. Krótkotrwały, niewielki mróz nie musi zakończyć sezonu. Jeśli w ciągu dnia temperatura wzrasta, a w lesie utrzymuje się wilgoć, niektóre gatunki nadal mogą rozwijać owocniki.
Jak przypomina portal moje gotowanie.pl inaczej wygląda sytuacja podczas długotrwałych i silnych mrozów. Takie warunki zwykle ograniczają możliwość dalszego grzybobrania. Trzeba też odróżnić gatunki naturalnie pojawiające się późną jesienią od grzybów, które przemarzły. Okazy wielokrotnie zamrażane i rozmrażane mogą ulegać zepsuciu, dlatego nie powinny trafiać do koszyka ani na talerz.
Wśród późnojesiennych gatunków znajdują się między innymi wodnichy i gąski. Ich sezon potrafi trwać znacznie dłużej niż w przypadku wielu grzybów kojarzonych z jesiennym wysypem.
Wodnicha późna i oliwkowobiała. Te grzyby warto wykorzystać w kuchni
Jednym z ciekawszych gatunków jest wodnicha późna (Hygrophorus hypothejus), nazywana również listopadówką. Można ją spotkać nawet w grudniu, szczególnie w sosnowych zagajnikach. Najchętniej wyrasta na piaszczystym podłożu, wśród mchów i opadłych igieł. Jej kapelusz ma zwykle oliwkowobrązowy lub szarobrązowy kolor, a charakterystyczna śliska powierzchnia może błyszczeć w wilgotnym lesie. Średnica kapelusza wynosi od 1 do 8 cm. U młodych okazów blaszki są kremowe, natomiast z wiekiem stają się żółtawe.
Jak podaje portal moje gotowanie.pl wodnicha późna dobrze nadaje się do marynowania. Po odpowiednim przygotowaniu zachowuje jędrność, dlatego może być ciekawym dodatkiem do zimowych zapasów. Przed obróbką warto usunąć śluzowatą warstwę z kapelusza. Można ją również podsmażyć lub udusić. Według portalu moje gotownie.pl nie jest natomiast najlepszym wyborem do suszenia, ponieważ zawiera dużo wody i po wysuszeniu znacznie traci objętość.
Innym gatunkiem, który można znaleźć późną jesienią, jest wodnicha oliwkowobiała (Hygrophorus olivaceoalbus). W przeciwieństwie do listopadówki najczęściej występuje w pobliżu świerków. Rośnie w wilgotnych lasach iglastych, często wśród mchów i na terenach górskich. Jej kapelusz osiąga zazwyczaj od 2 do 6 cm średnicy i ma oliwkowobrązową, śliską powierzchnię. Jasne blaszki oraz ciemniejsze, często zygzakowate smugi na trzonie pomagają odróżnić ją od innych gatunków. Jak podaje moje gotowanie.pl w kuchni najlepiej sprawdza się po usmażeniu na maśle z dodatkiem cebuli. Można podawać ją z ziemniakami, kaszą gryczaną lub wykorzystać do sosu. W tym przypadku także ze względu na niewielkie rozmiary i dużą zawartość wody suszenie nie jest w jej przypadku szczególnie opłacalne.
Zobacz także: 27 dni szkolenia i 6 500 zł. Wojsko ogłasza nabór, wskazują gdzie się zgłosić
Gąska niekształtna. Można ją zbierać nawet w grudniu
Wśród grzybów, które można spotkać pod koniec roku, znajduje się również gąska niekształtna (Tricholoma portentosum), określana także jako gąska siwa. Jak informuje portal moje gotowanie.pl jej sezon trwa od września do grudnia. Najczęściej występuje w lasach sosnowych i mieszanych, szczególnie na piaszczystych terenach. Owocniki mogą wyrastać grupami, nierzadko częściowo przykryte warstwą igliwia. Charakterystyczny jest szary lub szarobrązowy kapelusz o średnicy od 5 do 10 cm.
Gąska niekształtna ma kilka zastosowań kulinarnych. Można ją smażyć, dusić i marynować, ale nadaje się również do suszenia. Trzeba jednak pamiętać, że podczas tego procesu mocno traci objętość. Uzyskany susz nie jest jednak najbardziej aromatyczny. Mimo to dla osób robiących zimowe zapasy może być interesującym uzupełnieniem zbiorów.
Warto podkreślić, że sam wygląd kapelusza nie wystarczy do bezpiecznego oznaczenia gatunku. Grzyby należy zbierać wyłącznie wtedy, gdy nie ma wątpliwości co do ich rozpoznania.
